Dnia 26 maja 2015r. wyjechaliśmy na klasową wycieczkę do Sanoka. Wchodząc do Skansenu największego w Polsce i drugiego w Europie zostaliśmy przywitani przez bardzo miłego pana, który nas po nim oprowadzał. Było tam bardzo dużo starych budynków (270). Zwiedziliśmy cerkiew, remizę strażacką, szkołę, dom Żyda, szewca i krawca. Bardzo podobało mi się u zegarmistrza. W swojej pracowni miał on przygotowane dwa zegarki dla Józia lub Józi, ponieważ od 5 lat nie było tam osoby o takim imieniu. Dużym zainteresowaniem cieszył się dzwon, który ważył 600 kg i miał bardzo ciekawa historię.
Wszyscy uczestnicy wycieczki przenieśli się do szkoły z dawnych czasów. Widzieliśmy starą mapę austriacką, dużą stojącą tablicę i drewniane ławki. Dowiedzieliśmy się także, że za złe zachowanie uczniowie byli karani poprzez bicie po dłoni długim patykiem.
Na rynku galicyjskiego miasteczka kupiliśmy różne pamiątki. Ja kupiłam dla mamy otwierane serduszko jako prezent z okazji Dnia Matki.
Następnie pojechaliśmy do Państwowej Straży Pożarnej w Sanoku. Tam dwóch strażaków oprowadzało nas po remizie. Najpierw zabrali nas do pokoju, w którym były przyjmowane zgłoszenia o pożarze lub wypadku. Później zobaczyliśmy świetlicę i siłownię. Zobaczyliśmy wozy strażackie zaopatrzone w różne sprzęty ratujące ludzkie życie. Na zakończenie zobaczyliśmy symulowany alarm, na który strażacy zjeżdżali z wysokiej rury. Podczas pobytu dowiedzieliśmy się jaka jest ciężka i odpowiedzialna praca strażaka.
Ponieważ byliśmy głodni, pojechaliśmy do McDonald i zjedliśmy posiłek.
Bardzo podobała mi się ta wycieczka.

Serdecznie witamy wszystkich gości. Spotykamy się dziś w dniu szczególnym – Dniu Rodzica. A okazja jest wyjątkowa, bo dziś 26 maja wszystkie Mamy obchodzą swoje święto. Niebawem, to jest 23 czerwca swój dzień będą świętowali Tatusiowie. Żeby było przyjemnie i tak rodzinnie uczcijmy więc wspólnie oba te święta. Oprócz tradycyjnych upominków chcemy podarować wam rodzice – coś niezwykłego - chcemy Wam dać radość, uśmiech i niezapomniane wrażenia ze wspólnej zabawy. Witamy z całej uprzejmości. Wszystkich naszych miłych gości, Że łaskawie tu przybyli. By się z nami zabawili. Mama. To jedno słowo ileż kryje w sobie treści. Z nim związane są zawsze najpiękniejsze, niczym nie zmącone wspomnienia z dzieciństwa, nasze pierwsze troski, radości, marzenia. Każdy z nas chowa w sercu wdzięczność za to, że mama dała mu największy skarb – życie. Wdzięczność tę wyrażamy w różny sposób: poprzez miłość, codzienny szacunek, pamięć. Mama jest bardzo ważna, ale na drogach świata, razem z nią towarzyszy dzieciom – przyjaciel tata. Spotykamy się na wspaniałej uroczystości. Witamy Was kochani rodzice. Mamy nadzieję, że przez te kilka chwil zapomnicie o kłopotach dnia codziennego, wzruszycie się, a może i rozweselicie. Zapraszamy do wysłuchania programu słowno – muzycznego w wykonaniu Waszych pociech.
Tymi słowami uczniowie z klas trzecich powitali zebranych gości.
W tym wyjątkowym dniu, jak co roku uczniowie wszystkich klas młodszych odkryli swoje talenty i pokazali się przed swoimi bliskimi z jak najlepszej strony. Śpiewali, tańczyli i recytowali wiersze. Wszystkich zebranych powitała dyrektor Anna Smerecka, a pożegnała i podziękowała za występ dyrektor Elżbieta Penar.

Początek maja to tradycyjnie okres uroczystości upamiętniających najważniejsze wydarzenia i symbole, które zapisały się w historii polskiej państwowości.
1 maja – Święto Pracy i rocznica wstąpienia Polski do Unii Europejskiej.
2 maja – Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej
3 maja – rocznica uchwalenia Konstytucji
Warto pielęgnować tradycje narodowe i eksponować publicznie symbole naszego państwa, dlatego uczniowie klas trzecich wraz wychowawcami przygotowali program artystyczny. Tak uroczysty apel rozpoczęli tańcem – polonezem. Recytowali wiersze i śpiewali patriotyczne pieśni. Podczas tego spotkania dyrektor Elżbieta Penar wręczyła uczniom wiele nagród za różne osiągnięcia.

Uczniowie klas trzecich podczas zajęć wykonali palmy wielkanocne. Do wykonania gromadzili przez kilka dni potrzebne materiały. Samodzielnie wykonywali kwiaty z bibuły. Głównym założeniem było zrobienie jak najwyższej palmy z wykorzystaniem naturalnych surowców. Swoje prace pokazali dyrekcji szkoły, po czym udali się do kościoła i ustawili je w głównym ołtarzu. Była to piękna dekoracja w czasie świąt. Myślimy, żże stanie się to tradycją do której włączą się w przyszłości inne klasy.
„Palma – symbol zmartwychwstania i nieśmiertelności duszy
Do dziś wszędzie w Polsce występują palmy wielkanocne i liczne zwyczaje ludowe z nimi związane. Sporządzane są z gałązek wierzbowych, ozdabiane wstążkami i kwiatami. Wierzba uznawana była za roślinę „miłującą życie”, dlatego zawsze była wkładana do palm. Używano też gałązek innych roślin: cisu, borówek, bukszpanu, barwinka, tui. Tradycyjnie za święte uchodziło albo drzewo „wiecznie zielone”, albo to, które pierwsze wypuszczało wiosną liście. Dla plemienia Polan, naszych przodków, była to wierzba. Zwyczaj cięcia wiosną zieleniejących gałązek wziął się z wiary, że drzewo może udzielać człowiekowi siły witalnej. Poświęconymi w kościele palmami kropiono domostwa, obejścia i bydło w oborze. Zawieszona pod strzechą miała chronić od złego, czarów, nieszczęścia i choroby, a przede wszystkim – od ognia. Poświęcone palmy przechowywano z szacunkiem do następnej Wielkanocy.
Bazie wierzbowe, nazywane też kotkami, były symbolem budzącej się przyrody i czasem jedzono je, aby zapobiec chorobom. W tekście Zofii Kossak czytamy: „Wychodząc po nabożeństwie z kościoła, należy połknąć parę poświęconych baziek. Miękkie, kosmate, z trudem przechodzą przez krtań, lecz zabieg wart jest trudu, chroni bowiem od chorób gardła na przeciąg roku”. Bazi nie można było zmarnować. Dlatego po ich spaleniu popiół rozsypywano, aby nieszczęścia i choroby omijały domostwo, a urodzaj był bogaty.”