Gdy dotarliśmy już na miejsce, serdecznie przywitali nas pani Małgorzata Łętkowska – nauczycielka fizyki oraz członek PTMA- pan Wacław Moskal, który jak się później okazało, był naszym przewodnikiem. Czym prędzej, nie tracąc czasu, udaliśmy się na dach budynku szkoły, gdzie mieści się taras widokowy oraz kopuła obserwatorium. Pogoda nas nie zawiodła, co skutkowało tym, iż po otwarciu kopuły obserwatorium, ukazało się przed naszymi oczyma piękne rozgwieżdżone niebo. Jak na miłośnika astronomii przystało, pan Wacław zaczął od odnajdowania i pokazywania nam, przy pomocy wskaźnika laserowego podstawowych gwiazdozbiorów nocnego nieba oraz ciekawych obiektów, które aktualnie znajdują się nad horyzontem. Zautomatyzowana kopuła oraz teleskop, przy użyciu którego prowadzone były później obserwacje, zrobiły na nas olbrzymie wrażenie. Przy pomocy reflektora, czyli teleskopu zwierciadlanego, który znajduje się w tamtejszym obserwatorium zaczęliśmy naszą przygodę z najstarszą z nauk, jaką jest astronomia. Skierowaliśmy teleskop na najjaśniejszy i zarazem najbliższy Ziemi obiekt nocnego nieba, czyli Księżyc, który aktualnie podążał do pełni. Rozpoznawaliśmy kratery uderzeniowe oraz morza znajdujące się na naszym naturalnym satelicie. Następnie ustawiliśmy reflektor w kierunku największej planety Układu Słonecznego - Jowisza i tym samym podglądaliśmy tego gazowego olbrzyma, który znajduje się „zaledwie” około 5,2 AU (około 750mln km) od Ziemi. W skali kosmosu jest to odległość naprawdę nieznaczna, gdyż w następnej fazie wizualnych obserwacji oglądaliśmy takie obiekty astronomiczne, jak: Wielką Mgławicę w Orionie M42, Supernovą w względnie bliskiej galaktyce M82 w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, gromadę otwartą Żłóbek M44 – miejsce narodzin nowych gwiazd, układ podwójny gwiazd mieszczący się w dyszlu WielkiejNiedźwiedzicy i wiele innych aktualnie ciekawych mgławic, galaktyk, czy też gwiazd znajdujących się we Wszechświecie. Wyżej wymienione ciała niebieskie znajdują się w odległościach setek, a nawet tysięcy lat świetlnych od Ziemi.Po zakończonych obserwacjach w kopule, pan Wacław przedstawił nam krótką prezentację multimedialną na temat badań, obserwacji i projektów, w jakich uczestniczą uczniowie tamtejszego liceum. Tym samym był toostatni punkt naszej wycieczki. Złożyliśmy podziękowania naszemu przewodnikowi za wspaniałe warsztaty w obserwatorium, jakie dla nas przygotował, a następnie wyruszyliśmy w drogę powrotną do Rymanowa. Wracając, ustaliliśmy jednoznacznie, że nie był to nasz ostatni wyjazd do OA w Jaśle, a dopiero wspaniały początek przygody z astronomią.