Wyjątkowo wartościowe było spotkanie, które odbyło się w dniu 25 października 2013r. Gościliśmy wówczas niewidomą Monikę i częściowo tracącego wzrok Radka. Kobieta zaprezentowała nam, jak wygląda życie niewidomego człowieka. Okazało się, że przeciwności losu da się przezwyciężyć. Monika jest odważną osobą, która nie boi się korzystać z życia, będąc nie w pełni sprawną. Dziewczyna pomimo swej choroby wykonuje każdą czynność tak jak zdrowy człowiek, przez co daje świadectwo ludziom będącym w podobnej sytuacji, że można się załamywać. Niewidomą Monikę od początku wspierała matka, która wpajała jej pewne zasady nie tylko moralności, ale także estetyki. Uczyła ją na przykład: dobierania kolorów, dlatego w jej garderobie panuje kolorystyczny porządek. Radek jest dla niej również ogromnym wsparciem, ponieważ nie tylko pomaga jej w życiu, ale jest jej najlepszym przyjacielem.

Monice w życiu codziennym pomaga pismo Braille’a oraz telefon komórkowy z systemem głośnomówiącym, a także biała laska. Monika powiedziała nam także, że niewidomi uprawiają sporty, jednak o trochę zmienionych zasadach, a przedmioty, których używają do gry, zaopatrzone są w elementy dźwiękowe, które pomagają w orientacji przestrzennej. Uczęszczała na kursy, w których uczono ją gotować i sprzątać. Korzystała z rad makijażystki i brała udział w zajęciach praktycznych.

Dzięki temu, że nasi goście przywieźli ze sobą wiele materiałów pokazowych, mogliśmy zobaczyć jak wygląda książka, z której korzystają niewidomi, telefon komórkowy, który bardzo pomaga im w funkcjonowaniu. Nasi koledzy mogli sprawdzić na własnej skórze, że gra w piłkę wcale jednak nie należy do zbyt łatwych dyscyplin, a chodzenie z białą laską, gdy ma się związane oczy, to prawdziwa trudność.

Większość z nas wyobrażało sobie, że osoba niewidoma jest nieszczęśliwa, zamknięta w domu, izolująca się od świata. Monika pokazała nam, że tak nie jest. Jej postawa, optymizm i radość życia dla każdego z nas były wspaniałą lekcją wychowawczą.

Kinga Wołczańska, kl. 3LA, Anna Dworzańska kl. 3GA