Czas pandemii to trudny okres dla nas wszystkich. Lubimy mieć kontrolę, dlatego nie jest nam łatwo pogodzić się z przymusową rezygnacją z dotychczasowego trybu życia i przyzwyczajeń. Dzieciom jeszcze trudniej jest zrozumieć te zmiany, dlatego zachęcam do zapoznania się z informacjami o tym, jak rozmawiać z nimi o epidemii i kwarantannie.
Ważne jest, aby rozmowy przebiegały w sposób dostosowany do wieku dziecka.

• obserwujmy dziecko - jak reaguje na tę sytuację?; zwracajmy uwagę na zmiany w jego zachowaniu,które mogą świadczyć o tym, że nie radzi sobie z aktualną sytuacją i potrzebuje wsparcia (są to zaburzenia snu, zmiany apetytu, nadmierne zamartwianie się, zmiany nastroju),
• analizujmy - czy nasze dziecko dopytuje? Czy unika rozmów?,
• stwórzmy mu wspierające środowisko, by nie bało się pytać (pamiętajmy, że bardzo często dzieci chcą być dziećmi, dlatego niewskazane jest poruszanie tego tematu, jeśli dzieckonie wykazujegotowości),
• pamiętajmy, że dzieci nas obserwują i uczą się od nas, jak reagować w różnych sytuacjach, dlatego warto uświadomić sobie, jak samizachowujemy się w tej trudnej dla nas wszystkich sytuacji i co mówimy,
• szczerze odpowiadajmy na zadane pytania, dostarczajmy wiedzę, która ułatwi zrozumienie i opanowanie sytuacji, w tym celu korzystajmy z wiarygodnych źródeł informacji: https://www.gov.pl/web/zdrowie/co-musisz-wiedziec-o-koronawirusie,
• sięgajmy po opracowane materiały lub opowiadania, które w rzetelny sposób przybliżą dziecku temat epidemii koronawirusa oraz sytuację w Polsce i na świecie. W tym celu zamieszczam poniżej kilka przydatnych linków:
 ilustrowany poradnik „Jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie”: https://www.medexpress.pl/jak-rozmawiac-z-dziecmi-o-koronawirusie-pobierz-bezplatny-poradnik/76708,
 „Bajka o złym królu wirusie i dobrej kwarantannie”: http://dorotabrodka.pl/blog/,
 bajki terapeutyczne napisane przez dr Lidię Ippoldt z Biblioteki Pedagogicznej w Skawinie: https://www.bibpedskawina.pl/index.php/centrum-literatury-terapeutycznej
 bajka „Jeżyk Bartek zostaje w domu” napisana przez psycholożkę i nauczycielkę języka polskiego Martę Mytko. Bajka tłumaczy przedszkolakom, dlaczego w najbliższym czasie muszą zostać w domu i podpowiada sposoby spędzania wolnego czasu. Zawiera komentarz do bajki oraz list do rodziców: https://dzieciecapsychologia.pl/wp-content/uploads/2020/03/Je%C5%BCyk-Bartek.pdf
• dostosujmy formę komunikacji do wieku, umiejętności i poziomu rozwoju dziecka,
• bądźmy w tych rozmowach opanowani, spokojni, szczerzy (jeśli nie znamy odpowiedzi, odpowiadajmy „nie wiem”) – szczerość buduje zaufanie (np. prawdą jest, że nie wiemy, ile to będzie trwało),
• cierpliwie udzielajmy odpowiedzi na te same pytania (może to być forma poszukiwania przez dziecko wsparcia, dzieci też lubią się upewniać, że to, co im mówimy, to nie jest „ściema”),
• pytania to oznaka zaufania -cieszmy się więc, że dzieci traktują nas jako ważne źródło informacji,
• zapewniajmy możliwość wyrażania emocji (wykorzystując zamieszczone powyżej opowiadania, bajki czy rozmowy) - wspólnie z dzieckiem można rozpoznawać, nazywać, rysować emocje,
• pamiętajmy, że dzieci podchodzą do każdej sytuacji bardzo osobiście - mogą wykazywać oznaki zamartwiania się o krewnych, przyjaciół i znajomych, mogą bać się o własnebezpieczeństwo oraz innych członków rodziny, mogą pytać o rodzinę lub znajomych mieszkających za granicą,
• wspierajmy dziecko, ale nie dawajmy obietnic bez pokrycia (możemy zapewnić dziecku poczucie bezpieczeństwa w domu, ale nie jesteśmy w stanie zagwarantować, że nikt w obrębie regionu nie zachoruje),
• przedstawiajmy ilość wyleczonych osób.


Ponadto:
• ustalmy sposoby radzenia sobie oraz uspokajania (aktywność fizyczna, odwracanie uwagi: film, wspólna zabawa),
• zagospodarujmy dziecku czas (utrzymujmy rytm dnia), niewskazane jest systematyczne oglądanie przez nie telewizji lub wiadomości. Tego typu działania mogą wywoływać nadmierny lęk i napięcie (dzieci, które doświadczyły poważnej choroby lub straty, mogą być wyjątkowo wrażliwe i wykazywać nadmierne reakcje na obrazy i raporty prezentowane w mediach dotyczące choroby i śmierci. Zatem wymagają one dodatkowej uwagi i wsparcia z Państwa strony),
• zachęcajmy do podtrzymywania zdalnych kontaktów z rówieśnikami.
W razie pytań lub wątpliwości zapraszam do kontaktu ze mną.